Wędkarstwo w Kanadzie

Na jeziorze St. John nie łowiłem od 1998 r., czyli prawie 14 lat temu. Było to podczas zawodów PKZW na szczupaki i sandacze spod lodu w lutym 1998 r., jeszcze za czasów Leszka Szelocha. Pamiętam, te zawody doskonale. Jak nie pamiętać, kiedy szczupaki zabrały mi pod lód trzy wędki.

Na 42 wędkarzy szczupaki złowiło wtedy 22. Największego szczupaka złowił Andrzej Szymański - 9 funtów i 2 uncje (4,14 kg), w sumie zajmując pierwsze miejsce z limitem szczupaków o łącznej wadze - 26 funtów i 11 uncji (12,1 kg). Nikt nie złowił na tych zawodach sandacza. W sumie złowiono wtedy  ponad 100 szczupaków, wyliczając w to mniejsze ryby niewymiarowe.

Mój wynik z 1998 r. to trzy szczupaki o wadze 9 funtów 12 uncji (4,42 kg), które dały mi wtedy 5. miejsce.   Na ostatnich zawodach starałem się łowić mniej więcej w tym samym miejscu, czyli płytko i jak najbliżej brzegu, licząc, że szczupaki z St. John nie zmieniły swoich upodobań. Ta taktyka zdała się potwierdzać. Trzy brania i trzy zostały wykorzystane. Dwa szczupaki złowione na HT tip-up, jeden na zestaw ze spławikiem. Bez stalowych lub wolframowych przyponów. Od lat na szczupaki zamiast stalek używam tylko gruby (30-40 funtów) fluorocarbon. Głębokość 8 stóp. Szczupaki brały dwie stopy nad dnem.

Na początku łowienia miałem wyrzuty sumienia, że poradziłem Damianowi Zielonce, żeby łowił również blisko brzegu, bo nic się zupełnie nie działo. Tak było, aż do momentu kiedy Damian złowił swojego pierwszego szczupaka na tip-up. Gdyby później nie stracił dwóch dużych sztuk był by na pewno na pierwszym miejscu.

W porównaniu do innych jezior na oddalonym o 150 km od Toronto jeziorze St. John, w pobliżu Orillii, warunki do łowienia są wymarzone.  Lód ma grubość prawie 11 cali. Odrobina śniegu na lodzie nie utrudnia pokonywania na pieszo większych odległości.

Niezbyt popularne wśród wędkarzy St. John oferuje kilka gatunków ryb do łowienia spod lodu.  Można tam złowić spore szczupaki, olbrzymie crappie, okonie i sandacze.  Jezioro to jest czasami pomijane ze względu na czarne kropki na, niektórych gatunkach ryb, na łuskach i płetwach. Jest to pasożyt  popularnie nazywany po angielsku black spot lub black grub. Są to przywry, a dokładniej metacerkarnie, więc stadium rozwojowe przywr. W Polsce nazywa się tę chorobę u ryb czerniaczką pasożytniczą. Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona u ryb w całej Europie. Choroba ta nie przenosi się na ludzi.

Na St. John występuje przede wszystkim u szczupaka i okonia. Sandacze są bez czarnych kropek.  Okonie z czarnymi kropkami trafiają się również na jeziorze Couchiching i nawet na Simcoe, na Cook's Bay.  Dawniej szczupaki z St. John miały znacznie więcej czarnych kropek na łuskach. Obecnie też występują, ale jest ich znacznie mniej.

Foto: Wojciech Bak, K. Jaśkielewicz

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•  

Klasyfikacja generalna PKZW