Czy w 2011 r. na Simcoe zostanie zniesiony zakaz połowu śledzia jeziorowego - lake herring, cisco?
Prawdopodobnie tak się nie stanie. Ministerstwa Zasobów Naturalnych ciągle obserwuje populację śledzi w Simcoe i nie ma wystarczających dowodów, że naturalny rozród zostanie podtrzymany w ciągu następnych lat. Od początku lat 80-tych populacja śledzi w Simcoe zaczęła gwałtownie spadać. W 1995 r. na Simcoe wprowadzono limit połowu na śledzie - 6 sztuk dziennie. Od 1 stycznia 2001 r. na jeziorze obowiązuje całkowity zakaz połowu śledzi. Kto łowi na Simcoe spod lodu, na pewno zauważył, że od kilku lat na sondach pojawiają się znaczne ławice śledzi. Nie ma jednak pewności, że są to roczniki, które zapewnią stabilną populację w przyszłości. Śledzie są również istotnym składnikiem pożywienia pali jeziorowej w Simcoe.
Jedną z przyczyn spadku populacji śledzia w Simcoe były zanieczyszczenia fosforem. Po raz pierwszy problem zanieczyszczenia Simcoe fosforem zauważono w 1985 roku, wtedy też opracowano dwa pierwsze projekty walki, mające na celu ograniczenie przedostawania się fosforu do jeziora. Akcja informacyjna ze strony Lake Simoce Region Conservation Auhority przyniosła dobre rezultaty. O kłopotach jeziora poinformowano wiele grup społecznych korzystających z wód Simcoe. W rezultacie doprowadziło do zmniejszenia o 16,5 tony przedostawania się fosforu do jeziora. Ciągle jednak sytuacja na Simcoe daleka jest od ideału. W przyszłości planuje się ograniczenie przenikania fosforu do jeziora do poziomu 75 ton w skali rocznej.
Wysoki poziom fosforu w wodach jeziora wpływa również na populację ryb. Szczególnie zagrożone są gatunki zimnolubne, jak pstrąg jeziorowy (lake trout), sieja (withefish) oraz śledź jeziorowy (lake herring, cisco).
Ryby zimnolubne aby żyć i rozmnażać się wymagają dobrze natlenionej wody. Jednak duże ilości fosforu w wodzie, który pochodzi głównie ze spłukiwanych nawozów sztucznych lub innych zanieczyszczeń, przyczynia się do gwałtownego rozwoju glonów. Wraz z nastaniem jesieni glony obumierają i opadają na dno i tam rozkładają się. W procesie gnilnym glony zużywają duże ilości tlenu, stając się tym samym konkurencją dla ryb. W pewnym momencie tlenu zaczyna brakować nawet do procesów do rozkładu. Procesy tlenowe przekształcają się w procesy beztlenowe, wytwarzające siarkę. W efekcie doprowadza to do tzw. zakwaszenia wody.
Obecne zasoby pstrąga i sieji pochodzą głównie ze sztucznych zarybień. Co roku rząd prowincyjny zapuszcza do Simoce 100 tys. sztuk pstrągów i 140 tys. sztuk siei, wydając na te cele miliony dolarów. Jednak korzyści jakie rząd czerpie z Simcoe są warte też inwestycji. Całkowity dochód związany z jeziorem Simoce oblicza na 200 milionów dolarów. Z zasobów wody jeziora korzysta pięć regionów administracyjnych.
Muskie na Simcoe
Dzięki programowi Lake Simcoe Muskie Restoration Project na jeziorze przybywa muskie. Co roku do jeziora trafia kilkaset sztuk narybku muskie. Jak na tak duże jezioro to kropla w morzu. Jednak Całe przedsięwzięcie ma na celu jakość a nie ilość. Rodzice muskie, które trafiają do Simcoe pochodzą z Georgian Bay lub Gloucester Pool. Jak wynika z obserwacji, te muskie, koegzystują ze szczupakiem, czego nie można powiedzieć o muskie z regionu Kawarthas.
Duże szczupaki na Simcoe
Jak to tej pory nikt nigdy nie udokumentował złowienia na Simcoe szczupaka powyżej 30 funtów. Złowienie magicznej 25-piątki jest nie lada sztuką. Za najlepsze miejsce na olbrzymie szczupaki na Simcoe uważa się południowy brzeg Georgina Island i rejony "Virginia". Na duże szczupaki warto się również wybrać w okolice Big Cedar Point, Innisfil a nawet pod Fox Island.
Na słynnym Cook's Bay dominują szczupaki o wadze 4-8 funtów. Ryby o wadze 10-12 uważa się za spore sztuki. Nikt nie może narzekać na liczbę łowionych szczupaków na Simcoe. Niestety, gorzej jest jeśli bardzo chce się złowić rybę życia.
